W SWOBODNEJ SYTUACJI

Bandura, Ross i Ross (1963) obserwowali szereg czynności dwóch dorosłych osób: pierwsza z nich, jako „właściciel zabawek”, wydzielała je, a druga się nimi bawiła. Pierwsza osoba dorosła była więc jiikby wcieleniem „władzy społecznej”, a druga — „roli uzupełniają­cej . Potem, w sytuacji swobodnej zabawy, obserwowano dzie­ci. Okazało się, że dzieci bardziej były skłonne do odgrywania „roli społecznej”, to znaczy chętniej naśladowały „właściciela zabawek” niż drugą osobę dorosłą, która się nimi tylko bawiła!Wydaje się, że jednak w przypadku tak wczesnego wieku pyta­nie to ma charakter tylko akademicki: rodzice, wychowawczy- j nie w przedszkolu, a dwa czy trzy lata później pedagodzy sprawują jednocześnie i wyłącznie „władzę społeczną” i pełnią „rolę uzupełniającą”.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Jestem z zawodu budowlańcem, w branży związanej z nieruchomościami spędziłem już 15 lat. Budowanie i nowe inwestycje to część mojego życia. Bloga postanowiłem założyć, żeby dzielić się z Wami moimi spostrzeżeniami i informacjami z branży. Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)